De nationale Koren, waar jonge stemmen opbloeien
Een nieuw hoofdstuk
Op zondagmiddag 28 september sloot het September Me Festival af met een bijzonder concert. Het Nationaal Vrouwen Jeugdkoor werd uitgenodigd door het Ragazze Kwartet om samen een uniek programma neer te zetten. Al vanaf het eerste moment was er een bijzondere klik tussen het koor, het kwartet en de uitgenodigde musici. De sfeer was ontspannen, het publiek aandachtig – een middag waarin alles op zijn plek leek te vallen.
Bijzonder aan dit concert waren drie nieuwe gezichten in het koor: Léontine, Fenna en Irene – zestien jaar oud, pas ingestroomd vanuit het Nationaal Kinderkoor. In juni deden zij auditie, na slechts twee repetities stonden ze daar al, vol overtuiging, als nieuwe leden van het vrouwenkoor, midden in een intens muzikaal programma.
Een week na het concert, vroegen we Léontine en Fenna terug te kijken op hun eerste ervaring in het vrouwenkoor. Beiden beschrijven het als een logische stap, maar toch een nieuwe fase in hun muzikale reis.
Fenna zingt in het Nationaal Gemengd Jeugdkoor en in het Nationaal Vrouwen Jeugdkoor. Léontine koos bewust voor het Vrouwenkoor: ze wilde ervaren hoe het is om te zingen met vrouwen volwassen stemmen – krachtiger, voller, met een andere kleur dan in het kinderkoor. “Je gaat vanzelf beter zingen,” zegt ze. “Je stem wordt krachtiger, flexibeler, vol overtuiging.” Fenna voegt toe: “Het gaat niet meer alleen om een mooi stuk samen mooi zingen. Het gaat om hoe jouw stem zich verweeft met de stemmen van anderen. Je doet automatisch je best om op een ander niveau te zingen.”
Waar ze in het kinderkoor als oudsten nog een soort voorbeeldfunctie hadden – jongere zangers helpen met bijvoorbeeld duidelijk inzet geven of de weg naar het podium leiden – is die verantwoordelijkheid in het vrouwenkoor anders. Daar kunnen ze zich echt richten op hun stem als instrument. Slechts twee repetities en één concert – maar voor beide voelde het als een belangrijke stap in hun vocale ontwikkeling.
Léontine overweegt om ook in het Gemengd Jeugdkoor te starten om zich in ander repertoire te ontwikkelen.
Vaardigheden ontwikkelen
Als ze terugdenken aan hun beginjaren in het kinderkoor, herinneren ze zich de solfège-oefeningen, die aanvankelijk als “huiswerk” voelden. Maar geleidelijk veranderde dat: wat eerst een opdracht was, werd een vaardigheid, een tool om zich muzikaal uit te drukken. Ook de vocale oefeningen – eerst grappig, dan vanzelfsprekend – zijn inmiddels onderdeel van hun zang. “Je merkt opeens hoeveel verschil het maakt. Je krijgt vaardigheden, je groeit in je stem én in zelfvertrouwen. Je durft op te staan en een leidende rol te nemen.”
Maar zingen in het koor is niet alleen zingen. Het gaat ook over de mensen. Over het koor als gemeenschap. Léontine noemt het een tweede familie, en Fenna knikt instemmend: “Het voelt vertrouwd. Je geeft veel, maar je krijgt ook veel terug. Niet alleen van de andere zangers, maar ook van het team. Je kijkt alweer uit naar de volgende studiedag.”
Mooiste herinneringen
Voor Léontine is zonder twijfel Mahler 8 haar mooiste herinnering. Oorspronkelijk zou dit haar eerste project worden, maar het werd afgelast door corona. Toen ze het oefende, was het toen een behoorlijk moeilijk stuk. In plaats van haar eerste werd het haar laatste concert met het Kinderkoor: “hoe mooi was het om dit stuk nu wél te mogen uitvoeren: daar staan, midden in een groot orkest, tussen drie koren, met zoveel toewijding en plezier – dat is het mooiste wat er is. Op dat moment wil je nergens anders zijn.”
Fenna denkt met veel enthousiasme terug aan Alice in Wonderland van Unsuk Chin – een uitdagend en bijzonder stuk, ingestudeerd onder leiding van Markus Stenz. “Alles eraan was anders – de klanken, de sfeer. Het was de Nederlandse première, ik ben blij dat ik het kon doen.”
En nu vooruit kijken…
De komende maanden zijn er weer nieuwe hoogtepunten om naar uit te kijken: samen zingen met alle vier de koren tijdens het concert met muziek van Arvo Pärt, en daarna een bijzondere tournée naar Griekenland. En dan is er nog een wens die werkelijkheid lijkt te worden: in december opnieuw zingen onder leiding van Iván Fischer, dit keer Mendelssohn.
Om het concert van September Me te luisteren:
Dagboek van componist Aart Strootman:
“De week eindigde met een concertprogramma waarin werk van Bryce Dessner, Caroline Shaw, een wereldpremière van Calliope Tsoupaki en mijn eigen liederen Naipaul’s Wanderer werden uitgevoerd door het Ragazze Kwartet, Pascal Meyer, Yung-Tuan Ku en het Nationaal Vrouwen Jeugdkoor. Het koor zong met een ontroerende intensiteit en kwetsbaarheid. Vier jonge solisten vertolkten mijn muziek loepzuiver en met een professionele precisie die mijn vriendin nog een poos liet snotteren. Na afloop concludeerde ik met mijn collega Calliope dat als dit de toekomst van muziek mag zijn, we gerust kunnen zijn.”
